OYUNCU EĞİTİMİN

Tirat: Ölüm ve Kız – Ariel Dorfman

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on pinterest
Share on tumblr
Share on telegram

Tirat: Ölüm ve Kız – Ariel Dorfman

Tirat (Çeviren: Nesrin Kazankaya)

Tirat- Paulina: Sonunda beni salıverdikleri vakit… Nereye gittim dersin? Eve anama babama gidemezdim, öylesine askerlerden yanaydılar ki, uzun süre, annemi yalnızca bir tek defa görmüştüm…. Ne garip değil mi, bütün bunları günah çıkarırcasına sana anlatıyorum, oysa ne Gerardo’ya, ne kız kardeşime, ne de, kesinlikle, anneme anlatmadığım çok şey var. Kafamdan geçenleri bilseydi, yüreğine inerdi. Oysa sana, neler hissettiğimi, beni saldıkları vakit neler hissetmiş olduğumu, pek güzel anlatabiliyorum. O gece… her neyse, ne durumda olduğumu sana söylememe gerek yok, salıverilmeden önce sen beni bir güzel muayene etmiştin, değil mi? Burada sıcacık bir yuvada gibiyiz değil mi, böylece, ikimiz? Tıpkı güneşin altında, bir bankta oturmuş iki yaşlı emekli gibi.

(Roberto bir şey söylemek ya da kendini iplerden kurtarmak istercesine bir hareket yapar)

Aç mısın? İşler o kadar da kötü değil. Gerardo gelene kadar sabret biraz. (Erkek sesini taklit ederek.) “Aç mısın? Yemek mi istiyorsun? Şimdi sana yiyecek veririm yavru, hem de seni öylesine doldururum ki açlığını bile unutturursun.” (Kendi sesiyle.) Hiçbirinizin Gerardo’dan haberi yoktu, değil mi? Onun adını hiç ağzıma almadım. Senin meslektaşların tabii bana sorarlardı. “Sende bu varken, ah yavru, seni becerecek kimse yoktu deme bana, ha? Haydi söyle bakalım bayan, seni kim beceriyordu, söyle.” Ama ben onlara Gerardo’nun adını asla vermedim. Şu işe bak, çarklar nasıl da garip dönüyor. Oysa Gerardo’nun adı ağzımdan kaçsaydı, o komisyona seçilmezdi de, hukukçunun birinin soruşturacağı adlardan olurdu. Üstelik bende o komisyona çıkıp Gerardo ile nasıl tanıştığımı anlatırdım -aslında ben onunla askeri darbeden hemen sonra, kaçmak isteyenlerin yabancı elçiliklere sığınmasına yardım ederken tanışmıştım; ölmesinler diye insanları yurt dışına kaçırırken. Çılgındım, korkusuzdum, her şeye hazırdım, o sırada içimde en ufak bir korku izi bile olmadığına hala şaşıyorum. Nerede kalmıştım? A, evet salıverildiğim gece, ben de Gerardo’nun evine gittim, kapıyı vurdum, uzun, sakin vuruşlar… Bir daha, bir daha, tıpkı senin dün yaptığın gibi, sonunda Gerardo kapıyı açtığı vakit, şaşkındı, saçları karmaşıktı.


Tirat sonu.

DİĞER ÖRNEK KADIN TİRATLARI İÇİN; https://latifesanatatolyesi.com/category/tiratlar/kadin/

Kategoriler

Önerilenler

Yüz Yüze ya da Online Eğitim

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Vizyonda Bu Hafta

Metamodernizm Nedir